Συνέντευξη μαθήτριας του Ζάννειου ΠΠΛ στο Καρφί: Πρότυπα πειραματικά σχολεία: Αριστούχοι ναι, «φυτά» όχι!

Ένας καθηγητής και μια μαθήτρια του Ζάννειου ΠΠΛ απαντούν σε ερωτήσεις σχετικά με τα Πρότυπα σχολεία και την Αριστεία.

Tης Πέννυς Κροντηρά

«Τα πρότυπα πειραματικά σχολεία δεν είναι ούτε χιτλερικά, ούτε ρετσινιάζουν τους μαθητές. Είναι ένας χώρος που αποδέχεται τη διαφορετικότητα, οι καλοί μαθητές δεν θεωρούνται “φυτά”, αλλά ούτε και εκείνοι αντιμετωπίζουν υπεροπτικά τους άλλους» απαντά η Μαριλένα Οικονομοπούλου, μαθήτρια Γ’ Λυκείου στο Ζάννειο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Πειραιά, στον υπουργό Παιδείας κ. Αριστείδη Μπαλτά και τον αναπληρωτή υπουργό Παιδείας κ. Τάσο Κουράκη και στις εξαγγελίες τους περί κατάργησης των εξετάσεων εισαγωγής στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία και αλλαγής του καθεστώτος λειτουργίας τους.

Ο καθηγητής Μαθηματικών κ. Παντελής Μπουμπούλης, ο οποίος διδάσκει εδώ και τέσσερα χρόνια στο Ζάννειο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Πειραιά, μας μιλά για την ίδρυση των πρότυπων και πειραματικών σχολείων και τις επιμέρους δομές τους. «Συνήθως όταν κάποιος μιλά για πρότυπα σχολεία, αναφέρεται σε ιστορικά σχολεία που ιδρύθηκαν από κάποιον εθνικό ευεργέτη ή κάποιο ίδρυμα με σκοπό την παροχή υψηλής ποιότητας παιδείας ή την κάλυψη ιδιαίτερων εκπαιδευτικών αναγκών. Για παράδειγμα το Ζάννειο ιδρύθηκε το 1956, με ενέργειες του τότε διευθυντή του Ζάννειου Ορφανοτροφείου Γεωργίου Οικονόμου, ως ένα σχολείο με σκοπό την τεχνική/τεχνολογική εκπαίδευση. Τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 οι μαθητές εισάγονταν στα σχολεία αυτά με εξετάσεις. Στη συνέχεια, με το νόμο 1566/85 θεσπίστηκαν τα πειραματικά σχολεία, ενώ σε αυτά εντάχθηκαν και τα πρότυπα, στα οποία οι μαθητές επιλέγονταν με κλήρωση. Με το νόμο 3966/2011 θεσπίστηκαν τα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία (ΠΠΣ), στα οποία οι μαθητές εισάγονται με εξετάσεις. Αρχικά επιλέχθηκαν 15 γυμνάσια, 15 λύκεια και 28 δημοτικά σχολεία. Βασικοί σκοποί των ΠΠΣ είναι:

α) η εξασφάλιση δημόσιας και δωρεάν υψηλής ποιότητας παιδείας για όλους

β) η προαγωγή της εκπαιδευτικής έρευνας

γ) η πρακτική άσκηση φοιτητών

δ) η υποστήριξη του στόχου της δημιουργικότητας, της καινοτομίας και της αριστείας

ε) η πειραματική εφαρμογή νέων μοντέλων διοίκησης, νέων προγραμμάτων σπουδών και άλλου εκπαιδευτικού υλικού».

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΑΠΟ ΤΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΙΚΑ

Ο κ. Μπουμπούλης μάς εξηγεί τις διαφορές των πρότυπων πειραματικών σχολείων από τα δημόσια και ιδιωτικά. «Η επιλογή των εκπαιδευτικών που διδάσκουν στα ΠΠΣ έγινε με αξιολόγηση από τη Διοικούσα Επιτροπή Προτύπων και Πειραματικών Σχολείων. Στα ΠΠΣ δίνεται η δυνατότητα στους μαθητές να μετέχουν σε σημαντικές καινοτόμους δράσεις, οι οποίες τους παρέχουν, εκτός από καλύτερη εμπέδωση της ύλης, σημαντικές εμπειρίες, όπως διαγωνισμοί, συνέδρια, ομαδικές εργασίες, επισκέψεις σε ερευνητικά κέντρα. Παρότι παρόμοιες δράσεις, εκτός των Ομίλων Αριστείας και Δημιουργικότητας, μπορούν να υλοποιηθούν –και υλοποιούνται– και στα υπόλοιπα δημόσια σχολεία, στα ΠΠΣ αυτό γίνεται πολύ πιο συστηματοποιημένα, ενώ υπάρχουν σαφώς μεγαλύτερες επιλογές. Δεν είναι τυχαίο ότι σε πολλούς διαγωνισμούς τα πρότυπα σχολεία αφήνουν πίσω τους πολύ γνωστά ιδιωτικά σχολεία. Προσφέρουν λοιπόν υψηλής ποιότητας παιδεία δωρεάν σε παιδιά που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να τελειώσουν ένα καλό ιδιωτικό κολέγιο».

Όσον αφορά τις εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας, ο καθηγητής δηλώνει: «Δεν με ξάφνιασε. Στην Ελλάδα έχουμε μια παρεξηγημένη άποψη για τέτοια θέματα. Προσπαθούμε περισσότερο να ομαδοποιήσουμε τους μαθητές, και μετέπειτα τους πολίτες, παρά να δώσουμε τη δυνατότητα σε κάποιους να ξεχωρίσουν. Επιπλέον, παρά τα μεγάλα λόγια ότι πιστεύουμε στις δυνατότητες της νέας γενιάς, η αλήθεια είναι πως κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τους κόψουμε τα φτερά. Είναι, νομίζω, ένας από τους λόγους που τα “μεγάλα μυαλά” μας διαπρέπουν και κάνουν καριέρα στο εξωτερικό. Πιστεύω πάντως ότι δεν ήταν σωστά ενημερωμένος ο υπουργός. Αν ρωτήσει τους μαθητές μας, θα δει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως τα παρουσιάζουν κάποιοι».

Για τη φήμη ότι παρατηρούνται δείγματα ναρκισσισμού στους μαθητές των πρότυπων πειραματικών σχολείων, ο κ. Μπουμπούλης τονίζει: «Δεν έχω παρατηρήσει κάτι τέτοιο στο σχολείο μας. Υπάρχουν βέβαια κάποια φαινόμενα ανταγωνισμού από κάποιους μαθητές, όπως σε όλα τα σχολεία, αλλά θα έλεγα ότι είναι πολύ περιορισμένα. Οι καλύτεροι μαθητές μας είναι ιδιαίτερα κοινωνικά και ευχάριστα παιδιά με πλούσια προσωπικότητα και μεγάλες δυνατότητες».

«Το να είσαι πολύ καλός μαθητής δεν είναι… ρετσινιά!»

Η Μαριλένα Οικονομοπούλου, μαθήτρια Γ’ Λυκείου στο Ζάννειο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Πειραιά, που είναι ιδιαίτερα χαρισματική και επιμελής, μας εξηγεί πώς βιώνει την καθημερινότητά της σε ένα πρότυπο πειραματικό λύκειο και τι εφόδια της παρέχει το σχολείο: «Αρκετοί από εμάς αισθανόμαστε το σχολείο σαν ένα δεύτερο σπίτι. Είναι ένας χώρος που αποδέχεται τη διαφορετικότητα, οι καλοί μαθητές δεν θεωρούνται “φυτά”, αλλά ούτε και εκείνοι αντιμετωπίζουν υπεροπτικά τους άλλους. Προσωπικά, έχω αναπτύξει μια διαφορετική σχέση με τους καθηγητές μου. Όταν λήγει το ωρολόγιο πρόγραμμα και αρχίζουν οι Όμιλοι Αριστείας, οι καθηγητές απελευθερώνονται από τα δεσμά της διδακτέας ύλης, γίνονται πραγματικοί δάσκαλοι. Μας βοηθούν να ικανοποιήσουμε την περιέργειά μας, να ανακαλύψουμε τα ενδιαφέροντά μας. Βρίσκομαι στο σχολείο επειδή το θέλω, όχι επειδή πρέπει. Μου έχει ανοιχθεί ένας νέος κόσμος, όπου καθορίζω τι θέλω να κάνω. Μέσα από το σχολείο έχουμε συζητήσει με ακαδημαϊκούς, έχουμε προβληματιστεί, έχουμε διακριθεί. Είναι ένα προνόμιο, που αισθάνομαι πολύ τυχερή που το έχω. Έχω αποκτήσει εμπιστοσύνη στον εαυτό μου, μπορώ να κρίνω καλύτερα τις καταστάσεις και έχω αυτοπεποίθηση για το μέλλον. Κατάλαβα ότι το να είναι κανείς άριστος δεν είναι ρετσινιά. Άλλωστε δεν υφίσταται αριστεία, η κατάσταση αυτή είναι δυναμική και ευμετάβλητη και πάντα ένας άνθρωπος μπορεί να βελτιωθεί. Αυτή δεν είναι η επιδίωξη του ανθρώπινου πολιτισμού άλλωστε; Ο θεσμός των πρότυπων πειραματικών σχολείων πρέπει να επεκταθεί και σε άλλες περιοχές, όχι να καταργηθεί. Καλώς ή κακώς διαφέρουμε από τα άλλα σχολεία, και πρέπει περισσότεροι μαθητές να έχουν τη δυνατότητα να φοιτήσουν σε ένα τέτοιο σχολείο, που σέβεται τις ικανότητές τους και τους παρέχει τα εφόδια για ένα καλύτερο μέλλον. Τα σχολεία αυτά αποτελούν μια μοναδική εμπειρία, ένα ταξίδι στη γνώση, κάτι που έχει εκλείψει από το εκπαιδευτικό μας σύστημα».

Οι «άριστοι», όμως, πετυχαίνουν στη ζωή; Η Μαριλένα μάς αναφέρει τα επιπρόσθετα εφόδια που παρέχει ένα πρότυπο πειραματικό σχολείο στους μαθητές. «Η αριστεία δεν οδηγεί κατ’ ανάγκη στην επιτυχία. Αρκετές φορές οι άριστοι μαθητές επαναπαύονται, στηρίζονται μόνο σε αυτό το χαρακτηριστικό τους και θεωρούν πως έτσι θα υλοποιήσουν τους στόχους τους. Όμως στην πράξη η θεωρία αυτή δεν επιβεβαιώνεται. Αυτό που μαθαίνουμε στα πρότυπα πειραματικά σχολεία είναι πώς να αξιοποιούμε την “αριστεία” μας, τις δυνατότητές μας. Μέσα από τις δραστηριότητες των ομίλων και τους διαγωνισμούς στους οποίους συμμετέχουμε αντιμετωπίζουμε προκλήσεις, μαθαίνουμε να συναγωνιζόμαστε, να έχουμε εμπιστοσύνη στις ικανότητές μας. Σημασία δεν έχει αποκλειστικά η επιτυχία, αλλά η προσπάθεια. Ωριμάζουμε μέσα από τις καταστάσεις, αναλαμβάνουμε ευθύνες και μαθαίνουμε πώς λειτουργεί μια ομάδα, πόσο σημαντική είναι η συνεργασία και η υπευθυνότητά μας. Διότι όσο έξυπνοι και αν είμαστε, αν δεν εργαστούμε ομαδικά, με συνείδηση των αδυναμιών μας, δεν μπορούμε να εξελιχθούμε, ούτε ως άνθρωποι ούτε ως ομάδα. Ένας μαθητής λοιπόν μπορεί μέσα από τους Ομίλους Αριστείας να λάβει ορισμένα επιπρόσθετα εφόδια. Μαθαίνει όσα δεν προλαβαίνει στις ώρες του σχολείου, εξερευνά τον εαυτό του, τα ενδιαφέροντά του. Βρίσκεται σε ένα υγιές, αξιοκρατικό περιβάλλον, όπου αρκετές φορές δεν αναπτύσσεται η βαθμοθηρία. Βέβαια, αγχώνεται γιατί πρέπει να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καθηγητών, όμως μπορεί να αξιοποιήσει δημιουργικά το άγχος του και να βγει πιο δυνατός από αυτή τη διαδικασία».

«Κάθε άνθρωπος είναι άριστος με τον δικό του τρόπο»

Η Μαριλένα Οικονομοπούλου μάς αναλύει πώς ο τίτλος του «άριστου» μαθητή λειτουργεί στη σχολική κοινότητα και αν δύναται ο τίτλος αυτός να διαχωρίσει έναν μαθητή από τους υπόλοιπους. «Ο κάθε άνθρωπος έχει μια διαφορετική αντίληψη για το τι σημαίνει “άριστος”. Πιστεύω ότι κάθε άνθρωπος είναι άριστος, με τον δικό του τρόπο, σε διαφορετικό αντικείμενο. Ίσως προσωπικά να θεωρούμαι άριστη γιατί είμαι καλή μαθήτρια, επιμελής, σχετικά έξυπνη και με γρήγορη αντίληψη. Ένας “άριστος” διακρίνεται για το ήθος του, τον σεβασμό απέναντι στους άλλους. Είναι άριστος γιατί είναι τελειομανής, δεν τα παρατά στην πρώτη δυσκολία, αγωνίζεται, αποτυγχάνει ή πετυχαίνει, αλλά συνεχίζει να αγωνίζεται. Ο “άριστος” διαχωρίζεται από τους άλλους στον βαθμό που το επιλέγει. Σίγουρα ξεχωρίζει, αλλά δεν χρειάζεται να αντιμετωπίζει υπεροπτικά τους άλλους. Στο σχολείο είμαστε μια ομάδα. Ο καθένας συμβάλλει στη διαδικασία της μόρφωσης, προσφέρει στοιχεία στους συμμαθητές και τους δασκάλους του. Έτσι προσεγγίζουμε πολυπρισματικά τη γνώση».

Οι μαθητές δεν αντιμετωπίζουν τη ζήλια άλλων συμμαθητών τους από άλλα σχολεία, μας αναφέρει η μαθήτρια: «Στην επαφή μου με παιδιά από άλλα σχολεία, έχω διαπιστώσει πως τα παιδιά δεν ζηλεύουν με την έννοια του φθόνου. Απλώς θα επιθυμούσαν και εκείνοι να συμμετέχουν στα προγράμματά μας, στους ομίλους. Βέβαια, κανείς δεν τους το απαγορεύει, καθώς τα προγράμματα αυτά είναι ανοιχτά για όλους τους μαθητές. Μάλιστα μερικές φορές συμμετέχουν και παιδιά από άλλα σχολεία σε αυτά. Όμως, καθώς τα προγράμματα πραγματοποιούνται αμέσως μετά τη λήξη των μαθημάτων, είναι αρκετά δύσκολο και κουραστικό για τους μαθητές αυτούς να παρακολουθήσουν αυτά τα προγράμματα».

«Δεν είναι ούτε χιτλερικά, ούτε ρετσινιάζουν τους μαθητές τους»

Η Μαριλένα Οικονομοπούλου απαντά στις εξαγγελίες του υπουργού Παιδείας: «Η άποψη του υπουργού είναι σεβαστή, όπως κάθε άποψη, αλλά θα πρέπει να διαφωνήσω μαζί του. Τα πρότυπα πειραματικά δεν είναι ούτε χιτλερικά, ούτε ρετσινιάζουν τους μαθητές. Ειδικότερα στο λύκειο, η εισαγωγή ενός μαθητή σε ένα τέτοιο σχολείο είναι προσωπική επιλογή, εκείνος πρέπει να έχει επίγνωση των απαιτήσεων και να έχει ένα στοιχειώδες επίπεδο μόρφωσης. Και βέβαια οι εξετάσεις δεν είναι τόσο δύσκολες. Είναι όμως απαραίτητες, καθώς, για να λειτουργήσει ένα τέτοιο σχολείο, χρειάζεται μαθητές που να μπορούν να προσαρμοστούν σε οποιαδήποτε αλλαγή του τρόπου διδασκαλίας και να ανταποκρίνονται στις προκλήσεις. Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ρατσιστική τη στέρηση της ευκαιρίας αυτής, καθώς τα πρότυπα πειραματικά προσφέρουν στους μαθητές ευκαιρίες μόρφωσης συγκρίσιμες με των ιδιωτικών, χωρίς το ανάλογο κόστος».

πηγή: το καρφί

Ανοικτή επιστολή καθηγητών του ιστορικού Ζαννείου Πρότυπου Πειραματικού Λυκείου

Με λύπη μας παρακολουθούμε την συζήτηση γύρω από το θεσμό των Πρότυπων Πειραματικών σχολείων τον οποίο κληθήκαμε να υπηρετήσουμε τα τελευταία χρόνια με ζήλο και αυταπάρνηση. Διαβάσαμε κείμενα και χαρακτηρισμούς τόσο για τον ίδιο τον θεσμό όσο και για τους μαθητές μας τα οποία καμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματικότητα όπως εμείς τουλάχιστον την βιώνουμε. Δεν θέλουμε να πάρουμε μέρος σε αυτή την αντιπαράθεση, παρά μόνο να μιλήσουμε για το δικό μας σχολείο, το Ζάννειο Πρότυπο Πειραματικό Λύκειο Πειραιά.

            Όλα τα προηγούμενα χρόνια οι καθηγητές του σχολείου μας δούλεψαν με αυταπάρνηση με σκοπό να φτιάξουν ένα σχολείο "καύχημα των φτωχών". Ένα σχολείο στο οποίο παιδιά λαϊκών τάξεων που στερούνται οικονομικών δυνατοτήτων αλλά έχουν πλεόνασμα ικανοτήτων μπορούν να έχουν πρόσβαση σε παιδεία υψηλού επιπέδου. Αυτό είναι και το όραμά μας όσον αφορά τον θεσμό των Προτύπων και αυτό προσπαθήσαμε να πετύχουμε όλα αυτά τα χρόνια (και όχι μόνο κατά την τελευταία διετία) διαθέτοντας άφθονο από τον χρόνο μας χωρίς επιπλέον χρηματικές απολαβές. Τα αποτελέσματα φαίνονται πιστεύουμε στα πρόσωπα των μαθητών μας και κυρίως στα επιτεύγματά τους. Θα ήταν εξαντλητικό να αναφέρουμε μια εκτεταμένη λίστα διακρίσεων, γι αυτό θα περιοριστούμε μόνο σε κάποιες που σημειώθηκαν τα τελευταία δύο χρόνια, όπου το σχολείο πρώτευσε σε περισσότερους από 10 σχολικούς διαγωνισμούς (εθνικούς, ευρωπαϊκούς και παγκόσμιους) αφήνοντας πίσω του τα καλύτερα ιδιωτικά σχολεία σε πολύ χαμηλότερες θέσεις:

• Δεκάδες πρωτιές μαθητών μας σε λογοτεχνικούς διαγωνισμούς,
• Διακρίσεις σε διαγωνισμούς Μαθηματικών, Φυσικής, Βιολογίας, Χημείας,
• 1η θέση στην προκριματική φάση του Πανευρωπϊκού Διαγωνισμού Φυσικών Επιστημών EUSΟ (2014), 4η θέση πανελλαδικά στη Φυσική στον ίδιο Διαγωνισμό, 1η θέση στη Φυσική κατα την προκριματική φάση του Διαγωνισμού EUSO (2015).
• 1η θέση στον πανελλήνιο διαγωνισμό Industrial Technologies for Schools που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής το 2014,
• 7η θέση στον Πανελλήνιο διαγωνισμό Ρομποτικής του 2014
• 1η θέση στον πανευρωπαϊκό διαγωνισμό δημοσιογραφίας EUROVOTERS και την συμμετοχή με πρωταγωνιστικό ρόλο μαθητών μας στο μαθητικό «ευρωπαϊκό κοινοβούλιο» (EUROSCOLA)
• 2η θέση στον παγκόσμιο διαγωνισμό Zero Robotics 2014 του MIT, της NASA, και της ESA, ανάμεσα σε μερικά από τα καλύτερα σχολεία των Η.Π.Α και της Ευρώπης
• 1 θέση στο "Ελληνικό μαθητικό Κοινοβούλιο της Επιστήμης" και εκπροσώπηση στο Ευρωπαϊκό μαθητικό Κοινοβούλιο της Επιστήμης ανάμεσα σε 17 ευρωπαϊκές χώρες

Να αναφέρουμε επίσης ότι τα τελευταία χρόνια ήρθαν και δίδαξαν σε προγράμματα επιμόρφωσης (στα οποία μετείχαν και καθηγητές άλλων σχολείων) περισσότεροι από 10 πανεπιστημιακοί καθηγητές, ενώ μέσω των επιμορφωτικών προγραμμάτων το σχολείο προσέλκυσε το ενδιαφέρον πολλών συναδέλφων εκπαιδευτικών των γύρω περιοχών.

Το Ζάννειο είναι ένα Ιστορικό σχολείο του Πειραιά

            Αλλά το σχολείο μας πέρα από το σπουδαίο παρόν έχει και ένα εξίσου λαμπρό παρελθόν, το οποίο το εντάσσει ανάμεσα στα πέντε πλέον ιστορικά Πρότυπα. Το Ζάννειο Πρότυπο Λύκειο φέρει το όνομα του εμποροκτηματία και εθνικού ευεργέτη Νικήτα Τζάννε ή Ζαννή, ο οποίος κληροδότησε το 1864 την περιουσία του στον Πειραιά για την ίδρυση του Δημοτικού Νοσοκομείου Πειραιώς, του σημερινού Τζανείου Νοσοκομείου, ενώ η χήρα του Νικήτα Ζαννή, Ελένη, ίδρυσε το 1874 το Ζάννειο Ορφανοτροφείο Αρρένων, όπου οι τρόφιμοι ελάμβαναν στοιχειώδεις γραμματικές γνώσεις, κυρίως όμως τεχνική-επαγγελματική εκπαίδευση.

            Κατά τη δεκαετία του 1950, η πόλη του Πειραιά - και η ελληνική κοινωνία γενικότερα – προσπαθούσε να επουλώσει τις πληγές του πολέμου και του εμφυλίου σπαραγμού. Συνεχίζονταν τα έργα αποκατάστασης των πολεμικών καταστροφών στο λιμάνι του Πειραιά και το 1956 ιδρύθηκε, με ενέργειες του τότε Διευθυντή του Ζαννείου Ορφανοτροφείου Γεωργίου Οικονόμου, το Ζάννειο Γυμνάσιο ως παράρτημα του Γ΄ Γυμνασίου Αρρένων Πειραιά, με μία μόνο τάξη και 33 μαθητές. Στην αρχή λειτουργεί ως τριτάξιο προεφηβικό Γυμνάσιο, με τον τίτλο «Ζάννειον Πειραματικόν Επαγγελματικόν Προγυμνάσιον» (ο όρος «Πειραματικόν» τότε σήμαινε ότι στο σχολείο υπήρχε η δυνατότητα διενέργειας πειραμάτων, πρωτοποριακό χαρακτηριστικό για την εποχή).

            Είναι σαφές ότι το σχολείο προσπάθησε να συνδυάσει τη γενική με την τεχνική εκπαίδευση. Το 1959 ιδρύθηκε «παρά τώ Ζαννείω Ορφανοτροφείω» το Ζάννειο Τεχνικό Γυμνάσιο, το οποίο πλέον δεχόταν όχι μόνο τους τροφίμους του Ορφανοτροφείου αλλά και εξωτερικούς μαθητές, και από το 1961-2 λειτουργούσε ως πλήρες Γυμνάσιο τεχνικής κατεύθυνσης με έξι τάξεις. Ο εξοπλισμός των εργαστηρίων του σχολείου εμπλουτίστηκε με διάφορες δωρεές, ενώ στο πρόγραμμα περιλήφθηκαν αντικείμενα όπως η Μηχανική, η Αντοχή Υλικών, το Μηχανολογικό Σχέδιο και η Οργάνωση Εργασίας.

            Η έμφαση στην τεχνική εκπαίδευση και κατάρτιση παρέμεινε το βασικό χαρακτηριστικό του σχολείου και κατά τα επόμενα χρόνια. Τόσο στο Τεχνικό Γυμνάσιο όσο και στην Τεχνική Σχολή εφαρμόζονταν πρότυπες και πειραματικές διδασκαλίες για την εκπαίδευση της Σ.Ε.Λ.Ε.Τ.Ε. Οι απόφοιτοι της Σχολής ήταν περιζήτητοι στην αγορά εργασίας. Το σχ. έτος 1982-3 σταμάτησε η διδασκαλία των τεχνολογικών μαθημάτων. Οι τρόφιμοι του ορφανοτροφείου είχαν πλέον μεταφερθεί στις εγκαταστάσεις του ιδρύματος στην Εκάλη, ενώ η εισαγωγή των μαθητών γινόταν με εξετάσεις, όπως σε όλα τα πρότυπα σχολεία της χώρας. Με τον νόμο 1566/85 θεσπίστηκαν τα νέα πειραματικά σχολεία, στα οποία εντάχθηκαν και τα ιστορικά πρότυπα σχολεία. Με τους όρους και τις προϋποθέσεις όλων των πειραματικών σχολείων της χώρας λειτουργούσε και το «Ζάννειο Πειραματικό Γυμνάσιο-Λύκειο Πειραιά» μέχρι την ένταξή του στα Πρότυπα Πειραματικά Σχολεία (Λύκειο 2012, Γυμνάσιο 2013).

            Αυτό που πρέπει κυρίως να σημειώσουμε από τη σύντομη αυτή αναδρομή στην ιστορία του Ζαννείου είναι η συμπόρευσή του με τις ανάγκες της τοπικής πειραϊκής κοινωνίας, αλλά και γενικότερα με τις ανάγκες της ελληνικής κοινωνίας. Η ίδρυση του Ζαννείου, η αρχική στενή σχέση του με το ομώνυμο ορφανοτροφείο, η έμφαση στην επαγγελματική-τεχνική εκπαίδευση, η μετεξέλιξή του σε πρότυπο πειραματικό Γυμνάσιο-Λύκειο και η σημερινή πολύπλευρη εκπαιδευτική του προσφορά, συμβάδισαν – όπως προσπαθήσαμε να δείξουμε - με τις μεταβαλλόμενες ιστορικές περιστάσεις και απηχούσαν την προσπάθεια που κατέβαλε η χώρα να υπηρετήσει μέσω της εκπαίδευσης την κοινωνική δικαιοσύνη και τον εκσυγχρονισμό.

            Κλείνουμε αυτή τη σύντομη παρέμβαση με μια έκκληση προς τον Υπουργό να προσθέσει το ιστορικό Ζάννειο στη λίστα των Πρότυπων Σχολείων, όπως θεωρούσαμε ότι ήταν βέβαιο ότι θα συμβεί, αλλά και η κοινή γνώμη θεωρούσε δεδομένο λόγω της ιστορικότητας του σχολείου μας (υπήρξε και πλήθος δημοσιευμάτων που κατέτασσαν το Ζάννειο ανάμεσα στα ιστορικά πρότυπα που θα διατηρούνταν). Επιπλέον, πιστεύουμε ότι πρέπει να δοθεί σε κάθε σύλλογο διδασκόντων ΠΠΣ η δυνατότητα να επιλέξει αν το σχολείο θα γίνει Πρότυπο ή Πειραματικό.

Με εκτίμηση,

Δημήτρης Βαμνιές, Χημικός, M.Ed.
Μαρία Γαλανοπούλου, Καθηγήτρια Αγγλικών
Μαρία Κανελλοπούλου, Μαθηματικός, M.Sc.
Αργύρης Μαμαρέλης, Κοινωνιολόγος, M.A.
Χαράλαμπος Μηνάογλου, Φιλόλογος, M.A., Ph. D.
Παντελής Μπουμπούλης, Μαθηματικός, M.Sc., Ph.D.
Σοφία Παππά, Μαθηματικός, M.Sc., Ph.D.
Σωτήρης Τσαντίλας, Μαθηματικός, M.Sc., Ph.D.
Κυριακή Φοινίτση, Φιλόλογος
Παναγιώτης Χαρατζόπουλος, Φυσικός, M.Sc., M.Ed.

Καθηγητές του Ζαννείου Πρότυπου Πειραματικού Λυκείου Πειραιά